Bieszczady należą do najbardziej atrakcyjnych turystycznie regionów Polski. Odrębność krajobrazu, egzotyka nazw, ciekawa historia, stawiają te góry w rzędzie najciekawszych obszarów polskich Karpat.
Bieszczady wyróżniają się specyficznym krajobrazem, odmiennym układem pięter roślinnych, swoistą florą i fauną, a także sobie właściwą geologią, rzeźbą terenu
i klimatem. W historycznej przeszłości w obszar Bieszczadów wpływały strumienie kulturowych treści bizantyjskich i łacińskich. Początki intensywnej kolonizacji tych terenów łączone są z wędrówkami pasterzy wołoskich, którzy w XIV-XV w. osiedlając się i mieszając z miejscową ludnością słowiańską, wytworzyli dwie odrębne grupy etniczne: Łemków i Bojków. Krwawe dzieje tych terenów to także tragedia, która rozegrała się po zakończeniu drugiej wojny światowej. Ludność, która przeżyła bratobójcze walki, została wysiedlona w ramach akcji "Wisła". Totalne zniszczenie infrastruktury wiejskiej i kompletne wyludnienie na długo zahamowały postępy cywilizacji, toteż w bieszczadzkiej przyrodzie naturalne procesy rozwojowe wzięły górę nad przemianami antropogenicznymi, wskutek czego zmienił się krajobraz tej ziemi, upodabniając ją do pierwotnej Puszczy Karpackiej. Powróciły w Bieszczady wytępione niegdyś i wypłoszone przez człowieka drapieżniki: niedźwiedź brunatny, ryś,żbik, wilk...
Ten przyrodniczy fenomen stanowił magnes przyciągający pierwszych krajoznawców, leśników i myśliwych. Góry te szczęśliwie uniknęły industrializacji, a dzięki wielkim staraniom zostały objęte szczególnym statusem ochronnym, skutecznie blokującym próby ich intensywnego zagospodarowania turystycznego. Utworzony modelowy system obszarów chronionych składa się z Bieszczadzkiego Parku Narodowego, kilkunastu rezerwatów przyrody, dwóc parków krajobrazowych oraz Wschodniobeskidzkiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Najcenniejsze partie Bieszczadów weszły w skład Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery "Karpaty Wschodnie"- pierwszego w Europie, trójpaństwowego obszaru chronionego tak wysokiej rangi. W granicach Polski znajduje się niewielka część Bieszczadów - Bieszczady Zachodnie. Od Beskidu Niskiego oddzielają je doliny rzek Osławy i Osławicy. Od północy, na linii Zagórz - Sanok sąsiadują z Pogórzem Przemyskim, od południa ich granicą jest główny grzbiet Karpat, od Przełęczy Łupkowskiej do Przełęczy Użockiej. Charakterystyczne dla Bieszczadów są długie, równoległe pasma górskie, zbudowane z fliszu karpackiego, oddzielone obniżeniami o kierunkach poprzecznych. Potoki prowadzące krystalicznie czystą wodę, płynącą malowniczymi przełomami. Najbardziej typowy bieszczadzki krajobraz prezentuje masyw Tarnicy, Krzemienia, Halicza, Bukowego Berda, Małej i Wielkiej Rawki, Połoniny Caryńskiej i Wetlińskiej, Działu i pasma granicznego. Przyroda Bieszczadów wyróżnia się specyficznym układem roślinności. U podnóża rozciąga się kraina dolin (do wys. 500 m n.p.m.) z osobliwością przyrodniczą - torfowiskami wysokimi.
Główną część masywu zajmują lasy bukowe regla dolnego z dużym udziałem jawora. Szczytowe partie, powyżej 1150 m n.p.m. zajmuje piętro połonin (łąk alpejskich). Brak tu strefy borów świerkowych i kosodrzewiny. Najbardziej zalesione jest długie pasmo Chryszczatej i Wołosania. Osobliwością florystyczną jest m.in.goździk skupiony, fiołek dacki, tojad, ostrożeń wschodniokarpacki... Jedną z największych wartości przyrodniczych Bieszczadów jest bogaty świat zwierząt; spotkać tu można m.in. niedźwiedzia brunatnego, wilka, rysia, żbika, orła przedniego, puszczyka uralskiego, orlika, żubra. Nie sposób pominąć charakterystycznego dla Bieszczadów węża Eskulapa zamieszkującego tereny nad Sanem. Niemałą atrakcją są zabytki historyczne; te najbardziej interesujące to: Zamek Kmitów, Synagoga obronna i kirkut w Lesku, przepiękne cerkiewki w Komańczy, Rzepedzi, Polanie, Tarnawie Górnej. Charakterystyczne, bieszczadzkie drewniane budownictwo jest znakomicie wyeksponowane w sanockim skansenie.
Bieszczady są odwiedzane przez cały rok. W wysokich partiach Bieszczadów króluje turystyka kwalifikowana z punktami wypadowymi w Ustrzykach Górnych i Wetlinie. Wetlina, leżąca na skraju Parku, stanowi bufor zatrzymujący ruch turystyczny skierowany w stronę najcenniejszych partii Bieszczadów. Z Wetliny wychodzi się na Połoninę Wetlińską, Wielką Rawkę, Rabią Skałę i inne szczyty. Zimą można uprawiać..... narciarstwo.Dla turystyki pobytowej szczególnie atrakcyjne są Niskie Bieszczady, obejmujące północną cząść terenu z rozległym Zalewem Solińskim. To największe w Polsce sztuczne jezioro o pow. ponad 20 km2, spiętrzone najwyższą zaporą, jest znanym ośrodkiem sportów wodnych. Ze względu na obowiązującą strefę ciszy, wyklucza się uprawianie sportów motorowych. Solina to raj dla żeglarzy, kajakarzy i wędkarzy. Wzdłuż linii brzegowej jeziora oferują swe usługi ośrodki wypoczynkowe, hotele, campingi itp. W Polańczyku, miejscowości pełniącej funkcję uzdrowiskową, można wspaniale zregenerować siły przed udaniem się na wycieczki w wyższe partie gór.Na skraju Bieszczadów, stanowiąc niejako " bramę turystyczną" w ten region, znajduje się SANOK. Ciekawe zabytki i zaplecze gastronomiczno - noclegowe stwarzają dogodne warunki dla turystyki. Wśród obiektów godnych zwiedzenia należy wymienić zamek z XVI wieku, galerię malarstwa Zdzisława Beksińskiego, Museum Budownictwa Ludowego.....
Jeżeli chcesz dowiedzieć się więcej o Sanoku, kliknij powyżej lub tutaj.
Jeżeli chcesz obejrzeć wspaniałe krajobrazy bieszczadzkie (i nie tylko), zapraszam tutaj.
Kliknij tutaj, aby wybrać się na inne strony poświęcone Bieszczadom ...
Je¶li posiadasz w Swojej kolekcji jakie¶ obrazy Zdzisława
Beksińskiego, których tutaj nie ma i chciałby¶ się doł±czyć do tworzenia tej
witryny - DAJ ZNAĆ !!!
